D.U.K


Poręczenie – jest to przewidziany w Kodeksie Karnym sposób zwolnienia osoby z odpowiedzialności karnej.

W toku prowadzenia postępowania przygotowawczego, decyzję o zwolnieniu z odpowiedzialności karnej na podstawie poręczenia podejmuje prokurator. Taka decyzja wymaga potwierdzenia przez sędziego do spraw postępowania przygotowawczego. Jeżeli sprawa jest już na etapie rozpoznawania przez sąd, w tym przypadku decyzję o zastosowaniu poręczenia podejmuje sprawę rozpoznający sąd.

Ustawa przewiduje, że poręczenie może być zastosowane w przypadku spełnienia całości niżej wymienionych warunków:
1. Osoba, która zasługuje na zaufanie sądu, złożyła wniosek o przekazanie sprawcy na jego odpowiedzialność na podstawie poręczenia.
2. Sprawca po raz pierwszy dopuścił się wykroczenia karnego, przestępstwa w wyniku niedbalstwa lub przestępstwa o niewielkiej lub średniej ciężkości.
3. Sprawca w pełni przyznał się do winy oraz żałuje dokonanego przestępstwa.
4. Sprawca co najmniej częściowo dokonał wyrównania lub usunięcia spowodowanej szkody lub zobowiązał się do jej wyrównania w przypadku jej spowodowania.
5. Istnieje podstawa do sądzenia, że sprawca w pełni dokona wyrównania lub usunięcia spowodowanej szkody, będzie przestrzegał przepisów prawa oraz zaniecha dopuszczenia się kolejnych przestępstw.

Wydanie decyzji o zastosowaniu poręczenia jest prawem, lecz nie obowiązkiem prokuratora oraz (lub) sądu. Formalnie, nawet w przypadku spełniania wszystkich wymagań określonych w ustawie, decyzja o zastosowanie poręczenia może być odmowna, stąd bardzo istotnym jest należyte przygotowanie dokumentów oraz uczestników postępowania, co ma znaczący wpływ na pozytywny wynik postępowania.

W przypadku wygaśnięcia karalności, poręczenie może mieć zastosowanie.

Nie, osoba zwolniona z odpowiedzialności karnej na podstawie poręczenia nie posiada karalności.

Ustawa przewiduje 1-3-letni okres poręczenia. Jeżeli w niniejszym terminie osoba dopuszcza się kolejnego czynu zabronionego, decyzja o zwolnieniu z odpowiedzialności karnej na podstawie poręczenia może być uchylona, zaś osoba może być pociągnięta do odpowiedzialności karnej za wszystkie czyny zabronione, jakich się dopuściła.

Poręczenie może być udzielone z zastawem lub bez. W praktyce zastaw jest stosowany bardzo rzadko oraz jedynie w wyjątkowych przypadkach. Poręczenie dla poręczyciela jest raczej moralnym zobowiązaniem pozytywnego wpłynięcia na zachowanie sprawcy mającym na celu zapobieganie dopuszczania się przez niego kolejnych przestępstw.

Nie, nie odpowiada.

Nie, nie odpowiada.